Ostatnie lata swojej twórczości poświęciłem na eksploracje potencjału wykorzystania nowych technologii w rzeźbie, takich jak szeroko pojęte modelowanie 3d i rzeźba cyfrowa, skan 3d oraz druk 3d. Większość moich prac oparta jest na próbie wykorzystania właściwości użytych materiałów oraz nowych możliwości jakie dają wyżej wymienione kategorie. Każda z nowych technik, tak samo jak te tradycyjne determinują sposób w jaki tworzę oraz dają inny zakres możliwości formalnych. Tych staram odkryć jak najwięcej, stąd moje prace poruszają różną tematykę jak i zostają ujęte w różnych stylistykach – od groteskowego przerysowania mimiki ludzkiej twarzy przez linearną płaskorzeźbę luźno nawiazującą do natury po zupełną abstrakcję.

Potrzeba eksperymentu i poszukiwania nowych rozwiązań oparta jest również na mojej pracy ze studentami na Wydziale Rzeźby Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu – od 2024 roku koordynuje działanie Laboratorium Technik Cyfrowych w Rzeźbie co mocno uwarunkowało kształt moich prac. Te tworzone są również pod kątem zdobywania nowej wiedzy, przekazywaną później w pracy dydaktycznej. Większość prac powstaje w technice druku 3d, skanu 3d, projekcji wideo animacji 3d jak i użycia renderów w formie grafiki 2d jako integralnej części pracy rzeźbiarskiej.

Pracuje też jako asystent w pracowni rzeźby studyjnej – na wyżej wymienionym Wydziale Rzeźby – ugruntowanej na studium z natury, z modela i z wykorzystaniem w pierwszej kolejności materiałów tradycyjnych takich jak glina, gips itp. Stąd część moich najnowszych poszukiwań zawiera się na próbie zbudowania pomostu pomiędzy tradycyjnymi technikami, a nowymi technologiami. Część prac, które obecnie realizuje oparta jest na zestawieniu “namacalnej materii” z materią o cyfrowej proweniencji. Staram się wrócić do dawno poruszanych tematów – jeszcze z czasów studiów – by na nowo je zinterpretować przez pryzmat dotychczasowych doświadczeń i możliwości jakie daje mi nowo zdobyta wiedza oraz praktyka.