W twórczości posługuje się przede wszystkim malarstwem olejnym, ale przeplata je z rzeźbą, rysunkiem, czy instalacją artystyczną. Jej działalność skupia się na budowaniu intymnego i indywidualnego dialogu widza z obrazem. Przekazaniu wizji służy przede wszystkim rysunek i malarstwo figuratywne, nie stroni jednak od elementów abstrakcyjnych, czy przedstawień konceptualnych. Przeplata zrozumiałe dla odbiorcy elementy z autorską narracją, skłaniającą do zmiany punktu widzenia i samodzielnego podjęcia poruszanej problematyki. Komentuje swoją postawa artystyczną nie tylko najbliższe otoczenie, ale też systemy i podziały społeczne.

Intensywnie badanym motywem staje się ryba jako symbol złej relacji człowieka ze środowiskiem, własnym ciałem, błędu komunikacyjnego i niezrozumienia występującego między organizmami. Artystka porusza zagadnienia z pogranicza m.in. ekofeminizmu, neurobiologii, czy psychofizjologii widzenia. Odwołując się do nostalgicznego i osobliwego świata podwodnego przenosi jego haptyczne doświadczanie na tkankę malarstwa.