W mojej twórczości punktem wyjścia jest fragment. Początkowo był to fragment rzeczywistości, zwykły przedmiot lub ślad zauważony w najbliższym otoczeniu. Interesowały mnie drobne sytuacje codzienności: ślady na blacie stołu czy forma krzesła. W procesie malarskim upraszczałam je, redukowałam detale i powielałam kształty, stopniowo oddalając się od dosłowności w stronę abstrakcyjnych kompozycji.

Z czasem fragment przestał odnosić się wyłącznie do przedstawionego motywu, a zaczął dotyczyć samego obrazu. Obrazy zaczęły funkcjonować jako układy złożone z części, które mogą tworzyć całość lub działać samodzielnie. Istotna stała się przestrzeń między nimi oraz relacja pracy z miejscem, w którym są prezentowane.

W najnowszych pracach fragment odnosi się już do samej struktury malarstwa. Często zamiast malować, eksperymentuję z krosnem i płótnem, zmieniając ich kształt, odsłaniając strukturę i pozwalając obrazowi funkcjonować jako autonomiczna forma. Fragment staje się tu zarówno punktem wyjścia, jak i sposobem na odkrywanie nowych możliwości obrazu.