Tworzę na styku fotografii, tkaniny i działań site-specific. Interesuje mnie pamięć — nie tylko jako zapis przeszłości, ale jako żywa, niejednoznaczna struktura obecna w ciele, obrazie, materiale i architekturze. W swojej praktyce wracam do tego, co kruche, ledwie widzialne, pozornie uboczne: do śladu, osadu, przebarwienia, powidoku, do napięcia między obecnością i zanikiem. Szukam takich form, w których pamięć nie jest zamkniętym archiwum, lecz procesem nieustannego ujawniania się, przesuwania i transformacji.

Punktem wyjścia dla wielu moich działań jest refleksja nad postpamięcią, dziedziczeniem i tożsamością. Interesuje mnie to, co przechodzi między pokoleniami nie tylko w opowieściach, ale też w gestach, afektach, przemilczeniach i obrazach. Myślę o pamięci jako o materii warstwowej — pełnej pęknięć, braków i przesunięć — która nie daje się odczytać raz na zawsze. Dlatego nie próbuję jej porządkować w sposób definitywny. Bardziej interesuje mnie tworzenie warunków, w których może wybrzmieć na nowo: poprzez światło, strukturę powierzchni, dotyk, powtarzalność gestu i obecność ciała.

Ważnym kontekstem mojej pracy jest Saint Moth — autorska pracownia, którą rozumiem zarówno jako realną przestrzeń twórczą, jak i symboliczne miejsce transformacji. To właśnie tam spotykają się moje działania artystyczne, praca z naturalnymi materiałami, uważność wobec procesów i namysł nad tym, co ukryte. Ćma, obecna w nazwie Saint Moth, jest dla mnie szczególnym symbolem trasformacji. Nie traktuję jej jedynie jako motywu wizualnego, ale jako znak wrażliwości — na to, co kruche, graniczne, migotliwe i nie do końca oswojone.